Ένα από τα πολλά ευχάριστα νέα στη χτεσινή πειστική νίκη του Ολυμπιακού επί της Καντού ήταν η εμφάνιση τεσσάρων πιτσιρικάδων. Ξεκινάω από τον Λούκας, όχι γιατί έπαιξε καλύτερα από τους άλλους, αλλά γιατί τα ακούει περισσότερο όταν παίζει άσχημα- για το καλό της ομάδας, φυσικά, μην πάει ο νους σας αλλού. Η πίεση της ομάδας έγινε αισθητά αποτελεσματικότερη όταν μπήκε στο ματς. Με εξαίρεση ένα καλάθι που δέχτηκε από τον Τζιανέλα ήταν άριστος αμυντικά, ενώ στην επίθεση έψαχνε τη διείσδυση αντί του σουτ με μεγαλύτερη συνέπεια και δικαιώθηκε: κέρδισε φάουλ, έβγαλε ασίστ και γενικά ανάγκασε την άμυνα των Ιταλών να χάσει την ισορροπία της. Από τη στιγμή που απέφυγε τα λάθη και τις συζητήσιμες επιλογές, μπορούμε να μιλάμε για την πιο πλήρη εμφάνιση του στην Ευρωλίγκα.Ο Σλούκας συνεχίζει να αξιοποιεί τις ευκαιρίες και μάλιστα χωρίς να βασίζεται στα δυνατά του σημεία (περιφερειακό σουτ, πικ εν ρολ). Προσπάθησε να βγάλει την ομάδα στον αιφνιδιασμό και να φτάνει ως το καλάθι, πάλεψε στην άμυνα περισσότερο απ’όσο περιμένα και γενικά ήταν μια πολύ θετική παρουσία. Λίγο προσοχή σε κάποια λάθη υπό πίεση χρειάζεται μόνο, ειδικά εν όψει Νανσί. Ο Μάντζαρης έκανε καταπληκτική δουλειά στην άμυνα σε όλο το μήκος και το πλάτος του γηπέδου, διαχειρίστηκε σωστά τα φάουλ του και το + 15 στο +/- είναι το καλύτερο παράσημο για την προσπάθεια του - μαζί φυσικά με τα 20 λεπτά της συμμετοχής του. Μένει να ξεπεράσει τη διστακτικότητα του στην επίθεση, ειδικά στις διεισδύσεις. Γενικά η εμφάνιση των τριών νεαρών γκαρντ έδειξε ότι μπορούν να συνυπάρξουν για πολλά χρόνια σε αυτό το επίπεδο. Ο Παπ στα γνωστά επίπεδα των τελευταίων αγώνων. Ενέργεια και αυτοπεποίθηση. Μακροπρόθεσμα θέλει πολύ δουλειά, αλλά φέτος θα εξελιχτεί σε πολύ χρήσιμη μονάδα αν συνεχίσει έτσι. Ο Κέσελ θα είναι έτοιμος στα καλοκαιρινά φιλικά της Σερβίας.
Αναφορικά με το παιχνίδι, η άνετη επικράτηση αναπόφευκτα θα συνδεθεί με το επίπεδο της Καντού και με ερωτηματικά για το πώς κατάφεραν να προκριθούν δύο αγωνιστικές πριν από το τέλος. Η απάντηση είναι απλή: ο Ολυμπιακός χτες σκόρπισε μια ομάδα επιπέδου τοπ - 16, η οποία χάρη στην οργάνωση και την πολύ καλή δουλειά του προπονητή της κατάφερε να παρουσιάσει ένα σύνολο ανώτερο από το άθροισμα τον μονάδων του. Με άλλα λόγια, ο Ολυμπιακός νίκησε μια ομάδα που θα έπρεπε να αποτελεί παράδειγμα για τη μελλοντική του πορεία. Ακόμα πιο σημαντικός, όμως, είναι ο τρόπος με τον οποίο τα κατάφερε.
Η υψηλή παραγωγικότητα στην επίθεση αυτή τη φορά δεν οφειλόταν ούτε στα πολύ υψηλά ποσοστά στα τρίποντα, όπως είχε συμβεί εναντίον της Κάχα Λαμποράλ. ούτε στο γρήγορο ρυθμό του παιχνιδιού, που είχαμε δει με την Νανσί , ούτε σε επική εμφάνιση του Σπανούλη, αλά Μπιλμπάο. Και σίγουρα δεν οφειλόταν στο ποσοστό της ομάδας στις βολές (ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ ΡΕΜΑΛΙΑ!). Αυτή τη φορά είδαμε προσήλωση στο - σωστό - επιθετικό πλάνο επί σαράντα λεπτά. Παρότι η Καντού ξέρει να κλείνει τους διαδρόμους προς τη ρακέτα, ο Ολυμπιακός βρήκε πολλούς πόντους σε αυτούς τους χώρους, αφού δεν αρκέστηκε σε λιγότερο ή περισσότερο αμαρκάριστα περιφερειακά σουτ, αλλά έψαχνε πιο σίγουρες επιλογές. Τα υπόλοιπα ήταν θέμα άμυνας.
Σε αντίθεση με τα δύο προηγούμενα ματς, ο Ολυμπιακός ξεκίνησε πολύ καλά σε αυτό το κομμάτι - μoναδικό πρόβλημα ο Μίτσοφ εναντίον του Κέσελ - χωρίς όμως να επιβραβευθεί με εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό. Οι Ιταλοί ξέρουν να ρίχνουν τον ρυθμό, αλλά και το αρχικό σχήμα της ομάδας δεν ήταν αρκετά αθλητικό για να τον ανεβάσει. Στην επίθεση ο Λάζος και ο Άντιτς ήταν οι μόνες θετικές παρουσίες, ενώ το άσχημο ξεκίνημα του Σπανούλη έκανε φανερή την έλλειψη άλλων πηγών δημιουργίας στη βασική πεντάδα. Η είσοδος των Χάινς, Παπανικολάου, και Λούκας έφερε ακόμα πιο επιθετική και λιγότερο προβλέψιμη άμυνα, αλλά και γρήγορες επιθέσεις. Οι αλλαγές μαρκαρισμάτων συνδυάστηκαν με χετζ άουτ, η πίεση απλώθηκε σε όλο το γήπεδο, ο έλεγχος των ριμπάουντ ήταν ικανοποιητικός. Και όλα αυτά χωρίς τα αχρείαστα φάουλ που σε προηγούμενα ματς επηρέαζαν αρνητικά την αμυντική προσπάθεια της ομάδας.
Στο δεύτερο δεκάλεπτο οι Χάινς και Πρίντεζης συνέχισαν από εκεί που είχαν σταματήσει οι Λάζος και Άντιτς. Δυστυχώς τα 4 γρήγορα ομαδικά φάουλ (σε λιγότερο από 2 λεπτά), με τον Χάινς να κάνει δύο από αυτά, έκοψαν την ορμή της ομάδας. Η αλλαγή του Αμερικανού με το Γλυνιαδάκη έκανε την άμυνα λιγότερο πιεστική, ενώ ο Μίτσοφ παρέμεινε άλυτο πρόβλημα. Παράλληλα οι Ιταλοί σημάδεψαν σωστά τα αργά πόδια των Γλύνια και Λάζου στα πικ εν ρολ, ενώ οι χαμένες βολές δεν επέτρεψαν στην ομάδα να διατηρήσει το προβάδισμα μέσα από την επίθεση . Η επιστροφή του Άντιτς ως σέντερ δίπλα στον Πρίντεζη βελτίωσε την άμυνα στα πικ εν ρολ και ο Ολυμπιακός ενώ παρότι το σχήμα με τρία γκαρντ δεν προσφέρεται για αλλαγές ψηλού κοντού πάνω στο σκριν, οι Μάντζαρης, Σλούκας και Σπανούλης έκαναν πολύ καλή δουλειά σε τέτοιες καταστάσεις. Με την άμυνα να επανέρχεται σε υψηλά επίπεδα, ο ρυθμός ανέβηκε ξανά και ο Πρίντεζης τράβηξε πολύ σκορ, ειδικά απέναντι στο χαμηλό σχήμα των Ιταλών μετεσσάρι τον Μίτσοφ , ο οποίος τα βρήκε σκούρα και στις δύο πλευρές του γηπέδου. Η αστοχία από την περιφέρεια (σε λογικές προσπάθειες πάντως) ξεπεράστηκε χάρη στην κυριαρχία εντός της ρακέτας. Αυτή η πεντάδα έτρεξε ένα σερί 11-2 στα πέντε λεπτά που αγωνίστηκε, ενώ η ικανότητα του Πέρο ως πεντάρι ίσως αρκεί για να πάρει μια σοβαρή ευκαιρία ο Χάουαρντ πριν τον σουτάρουμε.
Στο τρίτο δεκάλεπτο ο Ολυμπιακός συνέχισε να χτυπάει κοντά στο καλάθι, με τον Λάζο να σκοράρει και να μοιράζει παιχνίδι,τον Χάινς να συνεχίζει στον ίδιο ρυθμό και την καλή δουλειά στα επιθετικά ριμπάουντ να καλύπτει την όποια αστοχία. Την ίδια στιγμή, η άμυνα κράτησε την Καντού μακριά από τη ρακέτα του, υποχρεώνοντας του Ιταλούς σε διαδοχικά περιφερειακά σουτ. Οι Ιταλοί αστόχησαν και σε ορισμένες αμαρκάριστες προσπάθειες, αλλά η αμυντική συμπεριφορά του Ολυμπιακού ήταν εξαιρετική. Κάπου εκεί βρήκε το χέρι του και ο Σπανούλης, με αποτέλεσμα στα τελευταία λεπτά να ασχολούμαστε περισσότερο με σενάρια για την τελευταία αγωνιστική. Τα οποία βέβαια δεν έχουν τόση σημασία. Αρκεί η ομάδα να συνεχίσει να προοδεύει.
Για δεύτερο σερί ματς, η εξάρτηση από τον Σπανούλη φάνηκε μικρότερη, ειδικά στις αρχές του δεύτερου δεκάλεπτου, όταν ο Ολυμπιακός πήρε διαφορά οκτώ πόντων με αυτόν στον πάγκο. Πρέπει όμως να το δούμε και εκτός έδρας, όπου καλό θα είναι να εμφανιστεί και ο καταπληκτικός Πρίντεζης του ΣΕΦ. Η Νανσί φαίνεται εύκολη υπόθεση χωρίς τον Μπατούμ, αλλά η πιεστική της άμυνα θα δοκιμάσει τα άπειρα γκαρντ της ομάδας. Επομένως, ο Γκέτσε πρέπει να βοηθήσει περισσότερο. Επιπλέον, ο Ντούντα πρέπει να σταθεροποιήσει σε υψηλό επίπεδο το παιχνίδι μέσα στη ρακέτα και να συνεχίσει να εφαρμόζει διαφορετικούς (και πιο επιθετικούς) τρόπους αντιμετώπισης των πικ εν ρολ των αντιπάλων. Χτες ο Ολυμπιακός έδωσε απλά μια υπόσχεση για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και στις δύο πλευρές του γηπέδου. Μένει να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο.
Rod Higgins from Thrylos-Fans
0 comments:
Post a Comment